Amaç: Hematolojik parametrelerin kardiyovasküler hastalıklarla ilişkisi ve prognostik önemleri gösterilmiştir. Bu çalışmada eritrosit dağılım genişliği (EDG), nötrofil lenfosit oranı (NLO) ve ortalama trombosit hacmi (OTH), yetersiz koroner kollateral dolaşımı (KKD) ve iyi gelişmiş KKD olan hastalarda karşılaştırılmıştır.
Çalışma planı: Kararlı koroner arter hastalığı (KAH) olan 326 kişi geriye dönük olarak incelendi. KKD değerlendirilmesi Rentrop sınıflandırılması kullanılarak yapıldı. Yetersiz KKD grubuna Rentrop 0-1 kollateral dolaşımı olan, iyi gelişmiş KKD grubuna Rentrop 2-3 kollateral dolaşımı olan hastalar alındı.
Bulgular: Yetersiz KKD grubunda 171 olgu (%84 erkek, ortalama yaş 56.6±10.4 yıl), iyi gelişmiş KKD grubunda 155 olgu (%89 erkek, ortalama yaş 57.6±9.7) bulunmaktaydı. Yetersiz KKD grubunda >%95’den fazla darlık bulunan toplam damar sayısı (1.1±0.5 ve 1.0±0.4, p=0.64) ve Gensini skoru (84.4±38.8 ve 83.3±37.4; p=0.83) iyi gelişmiş KKD grubundan yüksek değildi. Hematolojik parametrelere bakıldığında, sadece EDG düzeyinin, yetersiz KKD grubunda anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulundu (14.19±1.36 ve %13.89±%1.19, p=0.04). Çoklu değişkenli lojistik regresyon analizinde artmış EDG ve LDL-kolesterol düzeylerinin yetersiz KKD’nin bağımsız belirleyicisi olduğu saptandı (sırasıyla, OR 1.73, %95 CI: 1.30-2.29, p=0.01 ve OR 1.01 %95 CI 1.002-1.02; p=0.02).
Sonuç: Çalışmamızda hematolojik parametrelerden sadece EDG ile yetersiz KKD arasında bağımsız bir korelasyon olduğu saptanmıştır.

Amaç: Ekzokrin pankreas fonksiyon bozukluğu ileri kalp yetersizliği durumlarında malnütrisyon ve iştahsızlığa neden olabilir. Çalışmamızda beslenme değerlendirmesi hafif veya orta/şiddetli kalp yetersizliği tanısı bulunan hastalar üzerinde yapıldı. Pankreasın ekzokrin fonksiyonunun bir göstergesi olan fekal elastaz ve yine bir iştah hormonu olan ghrelin düzeylerinin kalp yetersizliğinde malnütrisyonla ilişkisi değerlendirildi.
Çalışma planı: Gözlemsel çalışmaya akut dekompanse kalp yetersizliği (ADKY) nedeniyle hastaneye yatırılan 18 yaş üstü 52 hasta (32 erkek, 20 kadın) dahil edildi. Aynı yaş grubunda 31 (16 erkek, 15 kadın) sağlıklı kişi de kontrol grubu olarak alındı. New York Kalp Derneği (New York Heart Association - NYHA) evre 1 ve evre 2 hastalar hafif ADKY, NYHA evre 3 ve evre 4 hastalar orta/şiddetli ADKY olarak gruplandırıldı. Dışkı ve kan örnekleri alındı. ADKY’li hastalarda ekzokrin pankreas fonksiyonları ve malnütrisyon ile ilişkisi değerlendirildi. İstatistiksel analiz Tukey testi, bağımsız örneklem t-testi, Kruskal- Wallis testi, Mann-Whitney U-testi, ki-kare testi ve Pearson çift değişkenli korelasyon analizi kullanılarak yapıldı.
Bulgular: Orta/şiddetli ADKY’li hastalarda kontrol grubu ile kıyaslandığında önemli ölçüde azalmış fekal elastaz düzeyleri bulundu (Kontrol 278.9±144.8, hafif ADKY: 336.6±181.7, orta/şiddetli ADKY: 168.7±153.6, p=0.002). Orta/şiddetli ADKY’li 10 hastada (%50) ağır, 4’ünde (%20) orta ve 6’sında (%30) hafif pankreas yetersizliği vardı. Ghrelin seviyeleri kontrol grubunda ve hafif ADKY’li hastalarda (69.7±34.6, 82.5±48.2) orta/şiddetli ADKY’li hastalardakine (105.0±78.1) kıyasla daha düşük idi ancak fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.361).
Sonuç: Fekal elastaz ve ghrelin hormon düzeyleri ADKY’li hastalarda malnütrisyonun saptanmasına katkıda bulunabilir.

Amaç: Bu çalışmada, infliksimab’ın (TNFα’ya karşı monoklonal antikor) romatoid artritli (RA) hastalarda miyokart deformasyonu ve aort esnekliğine olan etkisini ve miyokart deformasyonu ile aort esnekliği arasındaki ilişkiyi araştırdık.
Çalışma planı: Çalışmaya romatoid artritli 38 kadın ve sağlıklı 30 kontrol olgusu alındı. RA’lı hastaların 20’sine infliksimab 18’ine prednizolon tedavisi uygulandı. Tedavi öncesi ve sonrasında speckle tracking ekokardiyografi ile sol ventrikül (SV) uzunlamasına, çevresel ve ışınsal strain, sistolik strain hızı ve erken diyastolik strain hızı; M-mod ekokardiyografi ile de aort esnekliği ölçüldü.
Bulgular: Romatoid artritli hastalarda kontrol grubuna göre SV sistolik uzunlamasına bazal-, mid-, ve apikal strain; sistolik mid- ve apikal strain hızı; bazal-, mid- ve apikal erken strain hızı; çevresel sistolik apikal strain ve sistolik strain hızı azalmış olarak bulundu. Bazale göre karşılaştırıldığında infliksimab tedavisi aortik strain ve aort gerginliğini artırırken, aortik β indeksini azalttı. Prednizolon tedavisi ile aort esnekliği parametrelerinde değişiklik olmadı. İnfliksimab tedavisi ile uzunlamasına bazal- ve apikal strain, bazal-, mid- ve apikal sistolik ve diyastolik strain hızları, çevresel bazal sistolik strain, ışınsal mid- ve apikal strain ve apikal strain hızı arttı. İnfliksimab tedavisi ile aort esnekliği miyokart deformasyonuna paralel olarak iyileşirken, prednizolon tedavisi ile böyle bir düzelme görülmedi.
Sonuç: Romatoid artritli hastalarda miyokart deformasyonu mevcut olup bu durum aort sertliği ile ilişkilidir. Uzun süreli TNFα inhibisyonu SV deformasyonu ile birlikte aort esnekliğini de düzeltir.

Amaç: Hipertansiyonlu hastalarda diyastolik fonksiyon bozukluğu interstisiyel fibrozun bir sonucudur. EKG’de fragmente QRS (fQRS) farklı klinik durumlarda miyokart fibrozunu gösterir. Bu çalışmada, hipertensiyonlu hastalarda fQRS’nin ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğuyla ilişkisi olup olmadığı araştırıldı.
Çalışma planı: Çalışmaya koroner anjiyografisi normal olan 72 hipertansiyonlu hasta alındı. Fragmente QRS, majör koroner arterin beslediği alanda en az iki ardışık derivasyonda ek bir R dalgasının varlığı (R’), R veya S dalgasının çentiklenmesi ya da fragmentasyonu olarak tarif edildi. Diyastolik fonksiyon bozukluğunu belirlemek için tüm hastalara ekokardiyografi yapıldı. Normal diyastolik işlevler veya evre 1 diyastolik işlev bozukluğu ağır olmayan, evre 2 veya üstü diyastolik işlev bozukluğu ise ağır diyastolik işlev bozukluğu olarak kabul edildi.
Bulgular: Hastaların 32’sinde EKG’de fQRS mevcut iken (fQRS [+] grup), 40 hastada yoktu (fQRS [–] grup). Her iki grup bazal özellikler bakımından benzerdi. fQRS (+) grupta ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğu daha fazla bulundu (%59.4 ve %7.5, p<0.001). Hipertansiyonun süresi fQRS (+) grupta daha uzun idi (p<0.001). EKG’de fQRS’nin varlığının ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğunun bir belirteci olduğu bulundu (B=1.954; odds oranı=7; %95 güven aralığı=1.4-35.4; p=0.018).
Sonuç: Hipertansiyonlu hastalarda EKG’de fQRS komplekslerinin varlığı ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğu için bir belirteçtir.

Amaç: Kalp yetersizliğinde bakılan çeşitli hemogram parametrelerinin prognostik önemi olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada bu parametrelerden hangilerinin akut dekompanse kalp yetersizliği (ADKY) olan hastalarda 1 yıllık tüm nedenlere bağlı ölümü öngörmede yararlı olduğunu araştırmayı amaçladık.
Çalışma planı: Eylül 2012 ile Mart 2013 tarihleri arasında ADKY tanısıyla hastanemize yatırılan ve ejeksiyon fraksiyonu ≤%40, semptom ve konjesyon bulgusu olan ardışık hastalar geriye dönük olarak çalışmaya alındı. Bir yıl içinde ölüm gözlenen ve gözlenmeyen olarak hastalar iki gruba ayrıldı.
Bulgular: Çalışmaya 119 hasta (ortalama yaş 67±14 yıl; %55 erkek) dahil edildi. Bir yıl sonunda hastaların %29’unun öldüğü saptandı. Ölüm gözlenen grupta hemoglobin, hemotokrit değeri ile trombosit, bazofil ve lenfosit sayısının anlamlı olarak düşük, eritrosit dağılım genişliğinin (EDG) anlamlı olarak yüksek olduğu saptandı. Nötrofil, monosit ve eozinofil sayılarını iki grupta benzer bulduk. Bunun yanında hesaplanmış glomerül filtrasyon hızı (hGFH) düşüklüğü ve anjiyotensin-dünüştürücü enzim inhibitörü/anjiyootensin reseptör blokeri (ADEİ/ ARB) kullanmama 1 yıllık ölümle ilişkili bulundu. Tek değişkenli regresyon analizinde, yaş, hipertansiyon, sağ ventrikül çapı, hGFH, ADEİ/ARB tedavisi, hemoglobin, EDG değeri ile trombosit, lökosit, nötrofil, lenfosit, bazofil, eozinofil ve monosit sayısı anlamlı bulundu. Çok değişkenli regresyon modelinde, 1 yıllık mortalite ile ilişkili bağımsız risk faktörleri olarak lenfosit, trombosit sayısı ve hemoglobin değeri düşüklüğü ile çıkış tedavisinde ACEİ/ARB tedavisi kullanmama parametreleri saptandı (p<0.05).
Sonuç: Hemogram parametrelerinden lenfosit ve trombosit sayısı ile hemoglobin değeri ADKY olan hastalarda tüm nedenlere bağlı 1 yıllık mortaliteyi ön görmede basit, ucuz ve kolay ulaşılabilir bir parametre olarak kullanılabilir.

Amaç: Atriyum fibrilasyonu (AF) önlenebilir iskemik inmenin en sık nedenlerinden biri olup artmış kardiyovasküler morbidite ve mortaliteyle ilişkilidir. Ülkemizde yeni oral antikoagülan kullanım sıklığı, vitamin K antagonisti kullanan hastalarda Uluslararası Düzeltme Oranı’nın (INR) etkin düzeyde kalma oranı ve AF tedavi yönetimi ile ilgili büyük bir çalışma mevcut değildir. Bu çok merkezli çalışmada amacımız nonvalvüler AF hastalarında epidemiyolojik verilerin analizi, takibi ve değerlendirilmesidir.
Çalışma planı: Kırk iki merkezden elektrokardiyografisinde en az bir defa AF atağı tespit edilmiş ardışık 4100 erişkin hasta çalışmaya alınacaktır. Romatizmal mitral darlığı ve protez kapak hastalığı olan AF hastaları çalışmaya alınmayacaktır. Hastalar birinci yılın sonunda majör kardiyak sonlanım noktaları (ölüm, geçici iskemik atak, inme, sistemik tromboembolizm, majör kanama ve hastane yatışı) açısından değerlendirilecektir.
Bulgular: İlk sonuçlar Haziran 2015 yılında bekleniyor. Majör kardiyak sonlanım noktaları açısından veriler Ocak 2016’da elde edilecektir.
Sonuç: AFTER-2 çalışması ile ülkemizdeki non-valvüler AF hastalarının oral antikoagülan tedavi kullanım sıklığı ve çeşidi, varfarin alan hastalarda etkin INR düzeylerinde kalma oranı ve benimsenen tedavi yönetimi belirlenecektir. Ayrıca, ülkemizde AF’li hastalarda majör istenmeyen olay sıklığı ve bu olayların bağımsız belirteçleri de ortaya çıkarılacaktır (AFTER-2 Study ClinicalTrials.gov number, NCT02354456).

Elektrikli silah kullanımı hem kanun güçleri çalışanları hem de sivil toplumda hızla artmaktadır. Genel olarak güvenli cihazlar olarak bilinse de minimal komplikasyonlar görülebilmektedir. Fakat ölümcül komplikasyonlar çok nadirdir. Bu yazıda, elektrikli silaha maruz kalmasıyla birlikte göğüs ağrısı başlayan hastada akut alt duvar miyokart enfarktüsü saptandı. Bu gibi durumlarda, birden fazla faktör göz önüne alınmalıdır, tedavi seçimi ve takip şeklimizi de ona göre belirlemeliyiz.

Radyofrekans kateter ablasyonu supraventriküler taşikardisi olan bazı çocuklarda ilk tercih edilen tedavi olmasına rağmen, küçük çocuklarda kullanımı sınırlıdır. Bu yazıda çoklu ilaç tedavisine yanıt vermeyen sürekli kavşak resiprokal taşikardisi olan ve her iki femoral vende tromboz olduğundan juguler ven yoluyla radyofrekans ablasyonu yapılan bir prematüre yenidoğan olgusu sunduk. Biz, damar yoluyla erişimi sınırlı olan tıbbi tedaviye yanıtsız supraventriküler taşikardili yenidoğanlarda, alternatif bir tedavi olarak transjuguler yaklaşım ile radyofrekans ablasyonun uygulanabileceğini düşünüyoruz.

Doğuştan kalp hastalıklarının tanı ve tedavi yöntemlerindeki gelişmeler kalıcı kalp pili ve kalp içi defibrilatörü yerleştirme gereksinimlerinde de artış ile sonuçlanmıştır. Girişimlere bağlı akut (pnömotoraks, perikart sıvısı, kalp delinmesi, vb) ve geç (enfeksiyon, subklaviya veni trombozu, sensing ve pacing problemleri, batarya erozyonu ve kalp delinmesi) dönemde olmak üzere değişik komplikasyonlar görülebilmektedir. Bu yazıda, kalp pili yerleştirilmesinden iki yıl sonra ortaya çıkan kalp delinmesi olgusu nadir görülmesi nedeniyle sunuldu.

Prinzmetal anjina ya da vazospastik anjina olarak da adlandırılan variyant anjina, anjina pektoris ataklarıyla ve elektrokardiyografide ST segment yüksekliği ile karakterize, genellikle istirahatte ve sıklıkla gece yarısı veya sabah erken saatlerde ortaya çıkan klinik bir durumdur. Anjina çoğunlukla büyük koroner arterlerde yüksek derecede darlıkla sonuçlanan fokal bir spazm nedeniyle oluşur ve bazı hastalarda miyokart enfarktüsü gelişebilir. Bu yazıda, 18 haftalık gebe bir hastada ventrikül fibrilasyonu ve kalp durmasına sebep olmuş Prinzmetal anjina olgusu sunuldu.

Scimitar sendromu, sağ akciğer sekestrasyonunun abdominal aortadan çıkan arterler tarafından kanlandırıldığı ve inferiyor vena kavaya anormal venöz drenaj ile ilişkili nadir bir hastalıktır. İnfantil formu genellikle ağır kalp yetersizliği, pulmoner hipertansiyon ve solunum güçlüğü ile karşımıza çıkar. Atriyal septal defekt, ventriküler septal defekt, patent duktus arteriyozus ya da karmaşık yapısal kalp hastalıkları gibi çeşitli kalp-içi patolojilerle birliktelik gösterebilmektedir. Bu yazıda, kateter yoluyla patent duktus arteriyozus kapatılması ve anormal sistemik arteryel kaynağın embolizasyonu ile pulmoner arter basıncında azalma görülen Scimitar sendromlu iki aylık bir kız hastayı sunduk.

Diyabetik olmayan kalp yetersizlikli hastalarda hipoglisemi nadiren saptanır. Kronik pasif konjesyona ikincil gelişen karaciğer fonksiyon bozukluğuna ve azalmış glukoneogeneze bağlı olarak geliştiği düşünülmektedir. Bu yazıda, Duchene musküler distrofisi olan ve dekompanse kalp yetersizliği ve implante edilebilen kardiyoverter defibrilatör şoklaması nedeniyle hastaneye yatırılmış 23 yaşında bir olgu sunuldu. Başvuru sırasında yapılan laboratuvar incelemesinde karaciğer enzimlerinde hafif derecede yükselme mevcuttu. Kalp yetersizliği tedavisine rağmen klinik durumu bozulan hastada sinüs bradikardisi ve ardından kalp durması gelişti. Beş dakika süren başarılı kardiyopulmoner canlandırma sonrasında bakılan arter kan gazında pH 7.04, bikarbonat 9.3 meq/L ve glukoz 22 mg/dl tespit edildi. Akut metabolik asidoz ve hipoglisemi tedavisi başarılı bir şekilde uygulandı. Bu olgudan yola çıkarak, diyabetik olmayan kalp yetersizliği hastalarında açıklanamayan hipogliseminin muhtemel nedenleri kısa bir literatür derlemesi ile özetlendi.

Kardiyovasküler hastalıkların önlenmesinde ve tedavi yaklaşımlarında diyet önemli yer tutmaktadır. Özellikle siyah çikolatanın endotel fonksiyonlarını, lipit profilini iyileştirdiği ve trombosit fonksiyonları üzerindeki inhibitör etkileri aracılığıyla kardiyovasküler koruyucu etkileri olduğu gösterilmiştir. Son zamanlarda giderek artan sayıdaki çalışma çikolatanın başta hipertansiyon, koroner arter hastalığı, hiperlipidemi gibi durumlarda yararlı etkilerini ortaya koymaktadır. Bu derleme çikolata/kakaonun içeriği, biyoyararlılığı, kardiyovasküler sistem üzerindeki koruyucu etkileri ve çeşitli kardiyovasküler hastalıklardaki bulguları özetlemektedir.