Amaç: Enfektif endokardit, tedavi yaklaşımlarındaki gelişmelere rağmen, yüksek mortalite ve morbidite oranları ile seyretmektedir. Antibiyotik tedavisine dirençli suşların gelişmesiyle beraber, standart antibiyotik rejimleri dışında yeni ajanların etkinliğine yönelik araştırmalar devam etmektedir. Bu ajanlardan biri olan daptomisin stafilokok bakteriyemisi ve sağ taraflı endokardit tedavisi için onay almıştır. Bu çalışmada, sol taraflı enfektif endokardit hastalarında daptomisinin etkinliği geriye dönük olarak araştırılmıştır.
Yöntemler: Çalışmaya, Duke kriterlerine göre sol taraflı enfektif endokardit tanısı alarak daptomisin tedavisi verilmiş 14 hasta (ortalama yaş 50.9±16.5; dağılım 24–70 yıl) dahil edildi. Sonlanım noktaları klinik iyileşme, mikrobiyolojik eradikasyon ve hastane içi ölüm olarak belirlendi.
Bulgular: On üç hastada (%92.8) kan kültürü pozitifti ve bir hasta dışında tümünde stafilokoklar izole edildi (%92.3). Daptomisin 6 veya 8 mg/kg/gün dozunda ortalama 40.6±4.4 gün süreyle monoterapi olarak uygulandı. Klinik iyileşme oranı %71.4 mikrobiyolojik eradikasyon oranı ise %85.7 idi. Klinik iyileşme süresi ortalama 8.7±3.2 gün, mikrobiyolojik eradikasyon süresi ise ortalama 11.1±3.6 gün sürdü. Altı hastada ilaca bağlı yan etkiler tespit edildi, ancak hastalarda ilacı bırakma gerekliliği olmadı. On hasta komplikasyonsuz olarak iyileşti. İki hasta tedavi devam ederken kalp yetersizliği ve çoklu organ yetersizliğine bağlı olarak kaybedilirken, iki hasta da erken kardiyak cerrahi gerekliliği nedeniyle ameliyat edildi, ancak ameliyat sonrası erken dönemde kaybedildi.
Sonuç: Sol taraflı enfektif endokardit olgularında daptomisin etkinlik ve güvenilirlik açısından standart antibiyotik tedavisine alternatif olabilir.

Amaç: Ghrelin ateroskleroz ilerleyişini engelleyerek, damar enflamasyonunu baskılayarak ve yeni damar oluşumunu uyararak kardiyovasküler sistem üzerinde koruyucu bir etki yaratmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı ciddi koroner arter hastalığı olan hastalarda serum ghrelin düzeyinin koroner kollateral gelişimi ve SYNTAX skoru üzerindeki etkisini incelemektir.
Yöntemler: En az bir büyük koroner arterinde ≥%90 darlık olan toplam 91 hasta ileriye dönük olarak bu kesitsel-gözlemsel çalışmaya alındı. Kollateral derecelendirilmesi Rentrop-Cohen sınıflamasına göre yapıldı. Grade 2 veya 3 kollaterali olan hastalar iyi kollateral grubuna, grade 0 veya 1 kollaterali olan hastalar ise kötü kollateral grubuna dahil edildi. Serum ghrelin ve vasküler endotelyal büyüme faktörü A (VEGF-A) düzeyleri radyoimünoanaliz ve ELISA kitleri kullanılarak ölçüldü.
Bulgular: Serum ghrelin ve VEGF-A düzeyleri iyi kollateral grubunda anlamlı derecede daha yüksekti. Üstelik, Spearman korelasyon analizinde ghrelin ile SYNTAX skoru (r=-0.348, p=0.001) arasında anlamlı ters bir korelasyon vardı. Çok-değişkenli lojistik regresyon analizinde ghrelin (odds oranı [OO]: 1.013; %95 güven aralığı [GA]: 1.011–1.017; p=0.013), VEGF-A, açlık plazma glukozu ve kronik tam tıkanma varlığının iyi koroner kollateral gelişiminin bağımsız öngördürücüleri olduğu gösterildi. ROC (Receiver operating characteristic) eğrisi analizinde ise serum ghrelin kestirim değeri ≥781 pg/mL alındığında, iyi koroner kollateral gelişimini %73.1 duyarlılık ve %67.7 özgüllük ile öngördürdüğü saptandı.
Sonuç: Ghrelinin antioksidan ve antienflamatuvar özellikleri sayesinde endotel fonksiyonlarını koruyarak ve yeni damar oluşumunu uyararak iyi koroner kollateral gelişimini sağlarken aynı zamanda koroner ateroskleroz gelişimini engellediği sonucu çıkarılabilir.

Amaç: Otoimmün hepatit (OİH) hem çocuklar hem yetişkinleri etkileyen bir karaciğer hastalığıdır. Tanımlanamamış bir etiyoloji ile birlikte enflamatuvar karaciğer histolojisi, artmış transaminaz düzeyleri, organa özgü olmayan otoantikorların ve immünoglobülin G seviyelerinin artışı ile karakterizedir. Ventriküler repolarizasyon önceden karaciğer sirozu olan hastalarda T dalgası ve QT aralığı ölçümleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Ventriküler repolarizasyon QT aralığı, QT dispersiyonu ve T dalga ölçümleri kullanılarak tanımlanabilir. Son zamanlarda, Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranlarının ventrikül aritmisi ve mortaliteyi öngörmede yeni göstergeler olabilecekleri gösterilmiştir. Bu çalışmada, OİH’de Tp-e aralığı ve Tp-e/QT oranını kullanarak ventrikül repolarizasyonunu araştırmayı amaçladık.
Yöntemler: OİH’li 31 ve 31 sağlıklı kontrol olgusu çalışmaya alındı. Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranı 12 derivasyonlu elektrokardiyogram ile ölçüldü.
Bulgular: QT aralığı (378.9±41.4 ve 350.0±22.7; p=0.001), QTc aralığı (396.8±46.7 ve 367.3±34.9; p=0.039), Tp-e aralığı (68.2±12.3 ve 42.5±6.8; p<0.001), Tp-e/QT oranı (0.18±0.02 ve 0.12±0.01; p<0.001) ve Tp-e/QTc oranı (0.17±0.02 ve 0.11±0.01; p<0.001) OİH’li hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu.
Sonuç: Çalışmamız Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranlarının OİH’li hastalarda artmış olduğunu gösterdi.

Amaç: Enflamasyon ve pıhtılaşmaya yatkınlık arasındaki ilişki daha önce tanımlanmıştır. Biz bu çalışmada, romatizmal mitral darlığında sol atriyal pıhtı ve spontan eko kontrast (SEK) varlığının nötrofil lenfosit oranı (NLO) ile ilişkisini ve CHA2DS2-VASc risk puanlamasının mitral darlığı olan hastalarda sol atriyal pıhtı varlığını öngördürmedeki kullanılırlığını araştırdık.
Yöntemler: Mitral darlığı bulunan 188 hastada ve 35 sağlıklı kontrol olgusunda NLO ve CHA2DS2-VASc risk puanlamasını değerlendirdik. Kontrol grubu hariç, bütün değerlendirmeler ayrıca ritim durumuna göre de yapıldı.
Bulgular: Mitral darlığı bulunan hastaların 31’inde sol atriyal pıhtı ve 142’sinde de SEK mevcuttu, 15 hastada ise pıhtı ya da SEK izlenmedi. Ritim durumuna göre mitral darlıklı hastalar ikiye ayrıldığında; sinüs ritmi (SR) olan hastaların (n=105, 55.8%); %9.5’inde sol atriyal pıhtı ve %78’inde SEK mevcuttu. Sinüs ritminde olan grupta; medyan NLO pıhtı-pozitif olan grupta diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti (p<0.001). Atriyum fibrilasyonu (AF) olan hastalarda; NLO pıhtı ya da SEK varlığına göre farklılık göstermedi (p=0.214). Medyan CHA2DS2-VASc puanı pıhtı ya da SEK varlığına göre yine bütün gruplarda anlamlı farklılık göstermedi (p>0.05).
Sonuç: Artmış NLO sinüs ritmindeki mitral darlıklı hastalarda sol atriyal pıhtı varlığı ile ilişkilidir. Sonuçlarımıza göre CHA2DS2-VASc risk puanlamasının mitral darlığında sol atriyal pıhtı varlığını öngördürmedeki yararı tartışmalıdır.

Amaç: Ateroskleroz renovasküler hastalığa katkıda bulunabilir ve yüksek kolesterol düzeyleri hastalığın ilerlemesi için risk faktörüdür. Renal kare sayısı (RKS) ana renal arter ve segmental dallarındaki makrovasküler kan akımını gösteren nesnel bir yöntemdir. Bu çalışmada, serum lipit parametreleri ile RKS arasındaki ilişki incelendi.
Yöntemler: Kesitsel olarak kurgulanan calışmaya 116 hipertansif hasta alındı ve hastalar serum LDL kolesterol seviyelerine göre iki gruba ayrıldı. Grup 1’de LDL<130 mg/dL olan 60, grup 2’de ise LDL seviyesi 130 mg/dL ve üzeri olan 56 hasta mevcuttu. Hastalar serum toplam kolesterol (TK) seviyelerine göre de iki gruba ayrıldı (TK <200 mg/dL olan 52 hasta grup 1’de, TK 200 mg/dL ve üzeri olan 64 hasta grup 2’de).
Bulgular: Ortalama RKS, grup 2’de grup 1’e kıyasla daha yüksekti (p<0.001). Her iki böbreğin RFK’ları ayrı ayrı grup 2’de grup 1’e göre daha yüksekti (sırasıyla, p<0.001 ve p=0.023). Toplam kolesterol temelli gruplarda da benzer sonuçlar elde edildi. RKS, sigara (paket yıl), TK ve LDL ile anlamlı pozitif ilişkiye sahipti (sırasıyla, r=0.326, p=0.035; r=0.393, p=0.010; r=0.386, p=0.012). Çoklu değişkenli lineer regresyon analizinde LDL, TK, sigara ve kreatinin klirensi, RKS’nin bağımsız tahmin ettiricileri olarak bulundu.
Sonuç: Normal böbrek işlevi olan hipertansif hastalarda LDL, TK ve sigara RKS’yı tahmin ettirebilir ve yoğun risk faktörü modifikasyonu böbrek yetersizliği riskini azaltabilir.

Kapama cihazı ile perkütan olarak kapattığımız nikel allerjisi olan atriyal septal defektli hastayı sunduk. Metal allerjisi olan ve nitinol içeren cihaz implantasyonu yapılacak hasta nikel aşırı duyarlılığı açısından değerlendirilmelidir. Kullanılacak olan kapama cihazı veya tedavi stratejisi (perkütan veya cerrahi) allerji testi sonucuna göre seçilmelidir.

Eozinofilik miyokardit parazit enfeksiyonu, aşırı duyarlılık reaksiyonu, vaskülit ve hipereozinofilik sendrom gibi heterojen etkenlerin neden olabileceği nadir bir hastalıktır. Etiyolojik faktörden bağımsız olarak akut koroner sendrom, kalp yetersizliği ve aritmi gibi farklı kardiyak durumlar olarak karşımıza çıkabilmektedir. Geri dönüşümsüz olarak gelişen endomiyokardiyal fibroz hastalığın geç dönemlerinde restriktif kardiyomiyopatiye yol açmaktadır. Hastalığın ilerlemesini önlemek için erken tanı ve tedavi önemlidir. Bu yazıda, akut koroner sendrom olarak karşımıza çıkan ve streroid ile tedavi edilen eozinofilik miyokarditli bir olguyu sunmaktayız.

Esrar ve sentetik kanabinoidler olarak adlandırılan esrarın sentetik formları eğlendirici ilaçlardır. Bonzai bir tür sentetik kanabinoiddir. Esrar ve sentetik kanabinoidlerin kötüye kullanımı sonrası aritmi, miyokart enfarktüsü ve ani kalp ölümü gibi kötü sonuçlu kardiyovasküler olaylar bildirilmiştir. Biz burada bonzai kullanımı sonrası acil servise atriyum fibrilasyonu ile kabul edilen ve gözlem sırasında sinüs ritmi tekrar sağlanan, 23 yaşında, öncesinde sağlıklı olan bir erkek bireye ait vakayı sunduk.

Stanford tip A aort diseksiyonu acil servislerde öncelikle müdahale edilen ve hızla cerrahi yaklaşım gerektiren bir acil durumdur. Kısa sürede cerrahiye giden hastalarda dahi sağkalım çok düşüktür. Burada yedi yıldır beta-bloker tedavisi altında ameliyat edilmeden takip edilen tip A aort diseksiyonlu olguyu sunmaktayız. Bilgilerimize göre, olgumuz literatürde ameliyat edilmeden en uzun süre yaşayan tip A aort diseksiyonlu hastadır.

Havayolunu riske atan büyük tiroit şişkinliği tiroidektomi ve kalp cerrahisi birlikte planlandığında güçlük yaratabilir. Bu olgularda endüksiyon, entübasyon, intraoperatif yönetim ve ekstübasyon özel dikkat gerektirir.

Zamanında tedavi edilmemiş geniş patent duktus arteriozus ve önemli pulmoner hipertansiyonu bulunan hastalar kardiyologlar için önemli bir sorundur. Bu hastalarda kateter laboratuvarında uygulanan reverzibilite ve balon oklüzyon testleri hastanın sonraki planlaması için karar vermede yardımcı olabilir. Kateter yoluyla duktusun kapatılması planlanan hastalarda bu amaçla geliştirilmiş cihazların yanısıra off-label kullanımı olan farklı cihazlar da kullanılabilir. Reverzibilite testi sınırda pozitif olarak bulunduğunda, seçilmiş hastalarda fenestre edilmiş cihaz kullanılabilmektedir. Bu yazıda, geniş duktusu ve sistemik pulmoner hipertansiyonu olan, muscular VSD occluder cihazının fenestre edilerek off-label kullanılmasıyla kateter yoluyla kapatma işlemi yapılan 10 yaşında Down sendromlu bir hasta sunuldu.

The International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE) provides recommendations to improve the editorial standards and scientific quality of biomedical journals. These recommendations range from uniform technical requirements to more complex and elusive editorial issues including ethical aspects of the scientific process. Recently, registration of clinical trials, conflicts of interest disclosure, and new criteria for authorship -emphasizing the importance of responsibility and accountability-, have been proposed. Last year, a new editorial initiative to foster sharing of clinical trial data was launched. This review discusses this novel initiative with the aim of increasing awareness among readers, investigators, authors and editors belonging to the Editors´ Network of the European Society of Cardiology.