Primer perkütan koroner girişim uygulanan ST-segment yükselmeli akut miyokard infarktüslü hastalarda metabolik sendrom varlığının majör kardiyak olay gelişimi üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmada metabolik sendromun (MS) primer perkütan koroner girişim (PKG) sonrası erken dönemde majör kardiyak olay (MKO) gelişimi üzerine etkisi araştırıldı.
Çalışma planı: Çalışmaya, akut ST-segment yükselmeli miyokard infarktüsü geçiren ve ≤12 saat içinde hastaneye başvurup primer PKG uygulanan 152 hasta (132 erkek, 20 kadın; ort. yaş 56.5±11) alındı. Diyabetli hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastalar NCEP ATP III metabolik sendrom ölçütlerine göre MS grubu (n=69, %45.4) ve kontrol grubu (n=83, %54.6) olarak ikiye ayrıldı. İki grup klinik, anjiyografik, 12 derivasyonlu EKG bulguları ve işlem sonrası ilk bir aylık takipte MKO gelişimi (ölüm, tekrarlayan infarkt, tekrarlayan damar revaskülarizasyonu) açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: İki grup infarkttan sorumlu arter ve hasta damar sayısı açısından benzer bulundu. İnfarkttan sorumlu arterde başlangıç TIMI akım derecesi MS grubunda kontrol grubuna göre daha düşüktü (p=0.009). İşlem sonu TIMI akım derecesi iki grupta farklılık göstermedi (p=0.5). Ancak, işlem sonrası 90. dakikada saptanan ST-segment yüksekliğinde %50 veya daha fazla gerileme sıklığı MS grubunda daha düşük bulundu (p=0.002). Bir aylık takip sonunda kontrol grubunda hiçbir olguda MKO gelişmezken, MS grubunda dokuz hastada (%13) MKO görüldü (p=0.001).
Sonuç: Metabolik sendromlu hastalarda primer PKG sonrası erken dönemde MKO gelişme riski daha fazladır. Bu nedenle, primer PKG uygulamalarında MS varlığı göz önüne alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Anjiyoplasti, transluminal, perkütan koroner, metabolik sendrom X/komplikasyon; miyokard infarktüsü/komplikasyon; prognoz; risk faktörü