Arkus aorta anatomisinin ve dallanma paternindeki varyasyonların anjiyografik olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu yazıda, arkus aorta anatomisini ve dallanma paternindeki varyasyonları araştırmayı ve her bir tipin görülme sıklığını ortaya çıkarmayı amaçladık.
Yöntemler: Eylül 2011-Kasım 2013 tarihleri arasında anjiyografi yapılan 270 hasta (144 erkek, 126 kadın) arkus aorta anatomisi ve dallanma paternindeki varyasyonlar açısından geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastaların ortalama yaşı 59.8 idi (dağılım: 13-88). Sık ve nadir görülen dallanma varyasyonları bulunarak tiplere ayrıldı. Ayrıca hastalar arkus aorta anatomisine göre sınıflandırıldı. Varyasyonların görülme sıklığı ve arkus aorta tipleri istatistiksel olarak değerlendirildi.
Bulgular: Toplam 270 hastanın değerlendirilmesiyle altı tip dallanma türü bulundu. Hastaların 198’inde (%73.3) arkus aortadan üç dalın çıktığı (TB, LCC, LS) klasik tip (tip 1), 58’inde (%21.5) LCC’nin TB’den köken aldığı en sık görülen değişiklik olan tip 2 (bovine arkusu tipi), yedisinde (%2.6) sol vertebral arterin arkus aortadan köken aldığı tip 3 görüldü. Tip 2 ve 3’ün birleşimi olan tip 4, üç hastada (%1.1) görülürken, sırasıyla ana karotis arterlerin ortak kökü, LS ve aberran RS dizilimi olan tip 5 üç hastada (%1.1) saptandı. Arkus aortadan çıkan iki dalın olduğu (ana karotis ve subklavyan arterlerinin ortak kökleri) avian form olarak bilinen tip 6 ise bir hastada (%0.4) görüldü. Hastaları arkus aorta anatomisine göre sınıflandırdığımızda ise tip 1, tip 2 ve tip 3 sırasıyla 195, 40 ve 35 hastada görüldü.
Sonuç: Arkus aorta anatomisi ve varyasyonlarını bilmek damar içi işlemler ve göğüs-boyun cerrahisi esnasında büyük öneme sahiptir.

Anahtar Kelimeler: Arkus aorta, aort, torasik/patoloji, aort hastalıkları/ radyografi