Amaç: İnsanlarda yapılan çalışmalarda aterosklerotik lezyonlarda galektin-3 ekspresyonunun artmış olduğu bildirilmiştir. Bu bulgu galektin-3’ün aterojenezdeki rolünü düşündürmektedir. Bununla birlikte, galektin-3 ile koroner arter hastalığının şiddeti ve karmaşıklığı arasındaki ilişki hakkında veri eksikliği vardır. Bu çalışmada ST-segment yükselmesiz miyokart enfarktüslü (STYzME) hastalarda galektin-3 ile SYNTAX Skoru I arasındaki ilişki araştırıldı.

Yöntemler: Bu çalışmaya STYzME tanısı konan ve koroner anjiyografi uygulanan toplam 95 ardışık hasta alındı. Her hastanın başlangıç galektin-3 düzeyi ölçüldü. Her hastanın SYNTAX Skoru I çevrimiçi skor hesaplayıcısı (www.syntaxscore.com) kullanılarak hesaplandı. Çalışma popülasyonu iki gruba ayrıldı: SYNTAX Skoru I ≤22 olan grup (n=55) ve SYNTAX Skoru I >22 olan grup (n=40).

Bulgular: Galektin-3, SYNTAX Skoru I >22 olan grupta SYNTAX Skoru I ≤22 olan gruba göre anlamlı olarak daha yüksekti (22.1±8.3 ve 13.5±7.7, p<0.001). Lojistik regresyon analizinde, galektin-3’ün (odds oranı [OO]=1.195, %95 güven aralığı [GA]: 1.097–1.302, p<0.001), sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun (OO=0.941, %95 GA: 0.888–0.997, p=0.040) ve trombosit sayısının (OO=1.013, %95 GA: 1.003–1.024, p=0.014) orta ve yüksek SYNTAX Skoru I ile ilişkili olan bağımsız değişkenlerin olduğu gösterildi. ROC analizinde orta ve yüksek SYNTAX Skoru I’i tahmin etmede galektin-3 için 14.0 ng/mL kestirim değeri %75.0 hassasiyet ve %51.0 özgüllük ile anlamlı bulundu (p<0.001).

Sonuç: Galektin-3, NSTEMI hastalarında SYNTAX Skoru I ile değerlendirilen koroner arter hastalığının ciddiyeti ve karmaşıklığı ile ilişkilidir.

Amaç: Seattle Anjina Anketi’nin (SAA) Türkçe versiyonunun koroner arter hastalığı (KAH) ve anjinası olan hastalarda geçerlilik ve güvenilirliğini değerlendirmektir.

Yöntemler: SAA çeviri-geri çeviri yöntemi ile İngilizce’den Türkçe’ye çevrildi. Anket 19 sorudan oluştu. Sorular 1 ile 5–6 arası puanlanmaktadır ve 5 alan değerlendirilmektedir (fiziksel limitasyon, anjinal stabilite, anjina sıklığı, hasta algısı ve hasta memnuniyeti). Güvenilirliğin değerlendirilmesi için iç tutarlılık (Cronbach alfa) değerlendirilmiştir. Yapı geçerliliğinin değerlendirilmesinde Spearman korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Benzer ölçek geçerliliği değerlendirilmesinde SAA ile Nottingham Sağlık Profili ve MacNew kalp hastalığı yaşam kalitesi (MacNew) anketleri arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Ayırt edici geçerlilik değerlendirilmesinde SAA ile hastaların yaş, vücut kitle indeksi (VKİ), cinsiyet ve medeni hali arasındaki ilişkiye bakılmıştır. P<0.05 anlamlı olarak kabul edildi.

Bulgular: Kardiyoloji kliniğinde anjiyografi uygulanan 67 hasta çalışmaya alındı. Hastaların ortalama yaşı 58.7 (SS: 10.2) idi. SAA’nın alt gruplarının Cronbach alfa değerleri 0.715 ile 0.910 arasında değişmekte olup iyi düzeyde güvenilirliği göstermektedir. SAA’nın tüm alt grupları MacNew anketinin tüm alt grupları ile anlamlı düzeyde korele saptanmış olup benzer ölçek geçerliliğini göstermektedir. Yaş, VKİ, cinsiyet ve medeni hali düzeyi ile korelasyon saptanmamış olup bu da ayırt edici geçerliliğin göstergesidir.

Sonuç: Seattle Anjina Anketi Türk popülasyonunda iyi geçerlilik ve güvenilirlik düzeyine sahiptir; anjina ve KAH tanılı hastalarda kullanışlı ve pratik bir ankettir.

Amaç: Mitral kapak prolapsusu (MVP) popülasyonun büyük bir bölümünü etkileyen kalp kapak anomalisidir. Önceki çalışmalar, izole MVP hastalarında aort çapı arttıkça aort distensibilitesinin azaldığını göstermiştir. Bu çalışmanın amacı, konvansiyonel ekokardiyografik incelemeye ek olarak aort distensibilitesinin aplanasyon tonometrisi ile değerlendirilmesi ve MVP hastalarında her iki yöntemin karşılaştırılmasıdır.

Yöntemler: Bu çalışmaya 36 mitral kapak prolapsusu (16 erkek ve 20 kadın) ve 23 sağlıklı kontrol gruubu (11 erkek ve 12 kadın) dahil edildi. Tüm hastalarda ve kontrol grubunda; ekokardiyografi ile aort çapındaki değişiklik ve distensibilite incelendi ve aplanasyon tonometrisi ile nabız dalga hızı (NDH) ölçüldü.

Bulgular: Ekokardiyografik ölçümlere göre; aort distensibilitesi MVP hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşüktü (6.2±4.0 ve 10.0±5.2 cm².dyn⁻¹.10⁻⁶, p=0.02). Aplanasyon tonometrisi ile ölçülen NDH, MVP hastalarında kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (9.0±2.4 ve 7.2±1.4 m/s p=0.006).

Sonuç: Bu çalışma, izole MVP’li hastalarda aort distensibilitesinin sağlıklı kontrol grubuna göre azaldığını göstermiştir. Her iki yöntemin sonuçları arasında orta derecede negatif korelasyon vardı.

Amaç: Bu çalışmada, yeni tanı konmuş hipertansiyonu olan hastalarda, endotel disfonksiyon ve subklinik ateroskleroz belirteçleri olan epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ve karotis intima-media kalınlığı ile erektil disfonksiyon arasındaki ilişki araştırıldı.
Yöntemler: 1 Mayıs 2018-31 Mayıs 2019 tarihleri arasında yeni tanı konmuş hipertansiyonu olan 101 erkek hastanın ekokardiyografi yardımı ile epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ve karotis intima-media kalınlığı ölçüldü. Erektil disfonksiyon değerlendirmesi Uluslararası Cinsel İşlev İndeksinin 5 Soruluk Versiyonu (IIEF-5) ile yüz yüze görüşülerek üroloji polikliniğinde yapıldı. Erektil disfonksiyonu olan ve olmayan hastaların verileri karşılaştırıldı.
Bulgular: Yeni tanı konmuş hipertansiyonu olan hastalarda erektil disfonksiyon varlığı ve şiddeti ile epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ve karotis intima-media kalınlığı arasında anlamlı bir ilişki bulundu. Erektil disfonksiyonu olan hastalarda sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarının daha fazla bozulmuş olduğu saptandı.
Sonuç: Yeni tanı konmuş hipertansiyonu olan hastalarda, erektil disfonksiyonun artmış epikardiyal yağ dokusu kalınlığı ve karotis intima-media kalınlığı ile ilişkili olduğu saptanmıştır.

Amaç: Hemodiyaliz arteriyovenöz fistüllerinin (AVF) trombozu ciddi bir komplikasyondur ve ivedi bir şekilde tedavi gerektirir. Çoğu olgular cerrahi olarak tedavi edilmekle birlikte son zamanlarda endovasküler tedavi yöntemleri uygulanabilir bir alternatif haline gelmiştir. Bu çalışmada, ilaç kaplı ve standart balonlarla perkütan olarak tedavi edilen tromboze hemodiyaliz fistül işlemlerinin başarı oranlarını ve açıklık oranlarını değerlendirdik.
Yöntemler: Kliniğimizde perkütan olarak tedavi edilmiş tromboze nativ hemodiyaliz AVF’si olan 33 hasta geriye dönük olarak analiz edildi. İşlem başarısı, %30’dan daha az rezidü darlık ile akışın yeniden sağlanması ve hemodiyaliz AVF yoluyla diyalizin tekrar başlaması olarak tanımlandı. İşlemlerin başarı oranları; bir, altı ve 12 aylık açıklık oranları değerlendirildi. Bununla birlikte ilaç kaplı balonların standart balonlara göre açıklık oranlarına etkisi değerlendirildi.
Bulgular: Yirmi beş radiyosefalik ve sekiz brakisefalik hemodiyaliz AVF’si tedavi edildi. Hastaların 23’ünde akım tekrar sağlandı (başarı oranı %69.7). Açıklık oranları ilk ayda %95.6, altıncı ayda %76.1 ve 12. ayda %57.9 idi. Bu 23 hastanın 10’u ilaç kaplı balonla, diğerleri standart balonlarla tedavi edildi. Fistüllerin ilk aydaki açıklık oranları ilaç kaplı balon ve standart balonlarla tedavi edilenlerde benzerdi (sırasıyla, %100 ve %92.3; p=0.393). İlaç kaplı balon tedavisiyle altı (sırasıyla, %88.9 ve %66.7; p=0.258) ve onikinci ay (sırasıyla, %75 ve %45.4 p=0.219) açıklık oranları standart balonlara göre oransal olarak daha yüksekti.
Sonuç: Tromboze hemodiyaliz AVF’lerinin tedavisinde perkütan girişim az invaziv, güvenli ve etkili bir işlemdir. Bununla birlikte 6. ve 12. aydaki açıklık oranlarında ilaç kaplı balonlarda standart balonlara göre iyi sonuçlar izlenmiştir.

Amaç: Kalp kateterizasyonu, doğuştan kalp hastalığı olan hastalarda radyasyona maruz kalmanın ana nedeni olmaya devam etmektedir. Çocuklar radyasyonun hem yıkıcı hem de zararlı etkisine daha yatkındırlar ve bu hastalarda maruziyeti azaltmak için her türlü çaba gösterilmelidir. Radyasyonun azaltılmasının bir yolu da düşük atım floroskopi hızı kullanmaktır. Bu çalışmanın amacı, transkateter atriyal septal defekt (ASD) kapatılması sırasında, 15 fps (saniyedeki resim atım hızı) protokolü ve 3.75 fps floroskopi protokolünün radyoasyon maruziyetini karşılaştırmaktadır.
Yöntemler: Aralık 2014 ile Eylül 2016 tarihleri arasında gerçekleştirilen transkatater ASD kapatma prosedürleri (Grup 1; 3.75 fps floroskopi oranı kullanılarak) ile Aralık 2011 ile Kasım 2014 (Grup 2; 15 fps floroskopi oranı kullanılarak) arasında gerçekleştirilen prosedürler radyasyon maruziyeti açısından karşılaştırıldı. Radyasyon dozu; hava kerma (mGy) ve doz alan çarpımı (DAP; mGy/m2) olarak ölçüldü.
Bulgular: Her iki grupta 80 hasta vardı. Demografik özellikler, vücut ağırlığı ve boy açısından gruplar birbirine benzerdi. Ortalama floroskopi süresi Grup 2’de anlamlı olarak uzundu. Gruplar arasında floroskopi süresi farklı olduğundan, DAP ve hava kerma floroskopi süresine göre indekslendi. Grup 1’de indekslenmiş DAP ve hava kerma dozu ile vücut ağırlığına göre indekslenmiş DAP ve hava kerma Grup 2’de daha düşüktü (p<0.001).
Sonuç: Pratikte kullanılan en düşük hız olan 3.75 fps floroskopi protokolü ile radyasyon dozunda anlamlı bir azaltma olduğunu saptadık. Uygulanan yenilikçi radyasyon dozu azaltma protokolü, transkatater ASD kapatılması işleminin güvenirliliğini ve etkinliğini azaltmadan kolayca uygulanabilir. Bu yöntem hastaların ve sağlık personelinin güvenliği için de uygulanmalıdır.

Kalsifiye lezyonların dilatasyonu ve perkütan koroner girişimi girişimsel kardiyologların günlük pratiğinde sık karşılaştığı bir zorluktur. Koroner kalsifikasyon, aterosklerotik sürecin ilerlemesinin bir göstergesidir. Kalsifiye lezyonların varlığı, daha kötü klinik sonuçları öngörür ve artmış mortalite ve işlem sonrası majör olumsuz kardiyovasküler olaylar ile ilişkilidir. Altmış̧ bir yaşındaki erkek hasta, daha önce suboptimal genişletilmiş̧ stentte gelişen stent trombozunun neden olduğu kardiyak arrest ile komplike olan ST yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME) tanısı ile hastaneye kabul edildi. Lezyon, non-kompliyan (NC) balonların dilatasyonuna yanıt vermezken, süper yüksek basınçlı NC balonun (OPN NC) ultra yüksek basınçta şişirilmesiyle lezyonun dilatasyonunda optimum sonuç elde edilmiştir. Kalsifik, sert lezyonlara girişim kapsamlı ve dikkatli bir yaklaşım gerektirir. OPN NC balonları bu tip lezyonların tedavisinde yer edinmiştir. İşlemden sonra optimize edilmiş tıpsal tedavi de olumsuz kardiyovasküler olayların önlenmesi için vazgeçilmezdir.

Nadiren çift drenaj anormal pulmoner venöz bağlantı ve transkateter tedavisi bildirilmiştir. Bu yazıda, sol üst pulmoner vende dikey vene ve sol atriyuma drene olan çift drenajlı anormal pulmoner venöz bağlantısı olan ve egzersiz ile nefes darlığı olan 27 yaşında kadın hasta sunuldu. Hastada, balon oklüzyon testi ile anormal dikey ven bağlantısının kapatılmasının akciğer basıncını artırıp artırmadığı değerlendirildi. Bu testin sonuçları, tedavi kararları için önemli bir kılavuzdur. Testten sonra, anormal venöz bağlantı Amplatzer Vascular Plug II 12x9 mm vasküler plak ile kapatıldı. Perkütan tedavi cerrahi tedaviye kıyasla daha az invazif bir tedavi yöntemidir ve uygun hastalarda tercih edilebilir.

Cerrahinin riskli olduğu durumlarda fibrinoliz, mekanik protez kapak trombozunun tedavisinde seçilecek bir yöntemdir. Güncel klavuzlar, heparin ile birlikte rekombinant doku plazminojen aktivatörü (toplam 100 mg) önermektedir. Kanama riski yüksek olan hastalarda düşük doz alteplaz protokolünün (25 mg) kullanılabilirliği ileri araştırmalar gerektirir. Bu yazıda, geçirilmiş mitral kapak replasmanı öyküsü olan, midenin taşlı yüzük hücreli adenokarsinomu tanısı alan ve ekokardiyografisinde obstrüktif mekanik protezi olan 65 yaşında bir kadın hasta sunuldu. Olgunun zorlayıcı yanları ve kullanılan modifiye fibrinolitik protokolü açıklandı.