Hastane dışında kalp durması olan hastalarda nörolojik iyi durumla hayatta kalımı belirleyen etmenler: Üçüncü basamak hastane tecrübesi

Amaç: Tıbbi destek ve girişimlerdeki ilerlemelere rağmen hastanede dışında kalbi duran hastaların sadece %5–10’u hastaneden taburcu olmaktadır. Biz bu çalışmada, hastane dışında kalbi duran hastalarda iyi nörolojik durumla taburcu olmayı belirleyen faktörleri araştırdık.
Yöntemler: Hastane dışında kalp durması nedeniyle getirilen 129 hasta geriye dönük olarak taranarak çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: Dolaşımın kendiliğinden dönmesi (>20 dakika) 29 (%22.4) hastada gerçekleşti. Spontan dolaşım sağlanan grupta iskemik nedenli kalp durması daha fazla idi (p<0.001). Lojistik regresyon analizinde, iskemik nedenli kalp durması varlığı (p=0.004) ve kalp masajı süresi (p=0.013) spontan dolaşımı sağlamada bağımsız faktör olarak bulundu. Kardiyopulmoner yaşama döndürme (KPR) süresindeki bir dakikalık artış kendiliğinden dolaşım sağlamada 1.202 kat azalmayla ilişkili bulundu. Kendiliğinden dolaşım sağlanan hastalardan 7’si (%5.4) hastaneden taburcu oldu. Kardiyopulmoner yaşama döndürme süresindeki bir dakikalık artışın iyi nörolojik durumla taburcu olmada 1.123 kat azalmayla ilişkili olduğu görüldü.
Sonuç: Hastane dışında kalbi duran hastalarda, kalp durması nedeni iskemi ise kendiliğinden dolaşım sağlanma sıklığı diğer nedenlere bağlı kalp durmasına göre daha fazladır ve uzamış KPR süresi ölümle ilişkili bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Kardiyak arrest, iskemi, yaşamda kalım.