ST Segment Yükselmesi Olmayan Miyokard Enfarktüsü ile Başvuran Çoklu Damar Hastalarında Revaskülarizasyon Stratejilerinin On Yıllık Sonuçları

Amaç: ST segment yükselmesi olmayan miyokard enfarktüsü (NSTEMI) ve çok damar hastalığı olan hastalar için revaskülarizasyon stratejileriyle ilgili çelişkili öneriler devam etmektedir. Çalışmamızda revaskülarizasyon stratejilerinin uzun vadeli sonuçlarını karşılaştırmayı amaçladık.
Yöntem: Benzer özelliklere sahip hastalar üç gruba ayrıldı: hemen tam revaskülarizasyon (ICR), aşamalı tam revaskülarizasyon (SCR) ve tam olmayan revaskülarizasyon grubu (NCR). SCR grubu, indeks ve aşamalı prosedürler arasındaki zaman aralığına göre iki gruba bölündü: SCR ≤ 24 saat ve SCR > 24 saat. Kardiyak bileşik sonuçlar, takip süresi boyunca toplam kardiyak ölüm ve tekrarlayan miyokard enfarktüsü sayısını içeriyordu.
Bulgular: Taranan 14.511 akut koroner sendrom hastasından 316 NSTEMI hastası analize dahil edildi. SCR ve ICR arasında kardiyak bileşik sonuç riski açısından anlamlı bir fark olduğunu gösterildi (HR (95% CI): 0,27 (0,15-0,47); P = 0,001). NCR ve SCR arasında anlamlı bir fark olmadığı gösterildi (HR (95% CI): 1,06 (0,61-1,84); P = 0,832). SCR grubu, ilk işlemden ikinci işleme kadar geçen zaman aralığına (TI) göre iki gruba ayrıldı (SCR1 grubunda TI ≤ 24 saat ve SCR2 grubunda TI > 24 saat). Kardiyak bileşik sonuç sıklığı SCR1 grubunda SCR2 grubuna göre daha düşüktü (%16,7 ve %47,1; P = 0,038).
Sonuç: Çalışma sonuçlarımız, çok damar hastası NSTEMI hastalarında uzun dönem olumlu sonuçları sebebiyle ICR ve 24 saat içinde tamamlanan SCR stratejisini desteklemektedir.

Anahtar Kelimeler: Tam revaskülarizasyon, enfarkt ilişkili damar, çok damar hastalığı, revaskülarizasyon stratejileri, ST-segment yükselmesiz miyokard enfarktüsü