Otoimmün hepatit olan hastalarda ventrikül repolarizasyonu parametreleri

Amaç: Otoimmün hepatit (OİH) hem çocuklar hem yetişkinleri etkileyen bir karaciğer hastalığıdır. Tanımlanamamış bir etiyoloji ile birlikte enflamatuvar karaciğer histolojisi, artmış transaminaz düzeyleri, organa özgü olmayan otoantikorların ve immünoglobülin G seviyelerinin artışı ile karakterizedir. Ventriküler repolarizasyon önceden karaciğer sirozu olan hastalarda T dalgası ve QT aralığı ölçümleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Ventriküler repolarizasyon QT aralığı, QT dispersiyonu ve T dalga ölçümleri kullanılarak tanımlanabilir. Son zamanlarda, Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranlarının ventrikül aritmisi ve mortaliteyi öngörmede yeni göstergeler olabilecekleri gösterilmiştir. Bu çalışmada, OİH’de Tp-e aralığı ve Tp-e/QT oranını kullanarak ventrikül repolarizasyonunu araştırmayı amaçladık.
Yöntemler: OİH’li 31 ve 31 sağlıklı kontrol olgusu çalışmaya alındı. Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranı 12 derivasyonlu elektrokardiyogram ile ölçüldü.
Bulgular: QT aralığı (378.9±41.4 ve 350.0±22.7; p=0.001), QTc aralığı (396.8±46.7 ve 367.3±34.9; p=0.039), Tp-e aralığı (68.2±12.3 ve 42.5±6.8; p<0.001), Tp-e/QT oranı (0.18±0.02 ve 0.12±0.01; p<0.001) ve Tp-e/QTc oranı (0.17±0.02 ve 0.11±0.01; p<0.001) OİH’li hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu.
Sonuç: Çalışmamız Tp-e aralığı, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranlarının OİH’li hastalarda artmış olduğunu gösterdi.

Anahtar Kelimeler: Otoimmün hepatit, Tp-e aralığı, Tp-e/QT oranı