Kapsamlı ekokardiyografik inceleme antrasikline bağlı kardiyomiyopatigelişmesini öngörmede bir avantaj sağlar mı?

Amaç: Antrasiklin içeren kemoterapinin kardiyotoksisite gelişimi açısından yüksek risk oluşturduğu olguların belirlenmesi için henüz güçlü belirteçler ortaya konmamıştır. Bu çalışmada antrasikline bağlı kardiyomiyopati gelişmesinde kapsamlı ekokardiyografik incelemenin öngördürücü rolü değerlendirildi.
Çalışma planı: Çalışmaya, ileriye dönük bir tasarımla, antrasiklin içeren antineoplastik tedavi uygulanan 39 hasta (9 erkek, 30 kadın; ort. yaş 53.7±11.5) alındı. Hastalara, antrasiklinle kemoterapi öncesinde ve altı aylık takip sonunda, doku Doppler görüntüleme ve koroner akım rezervi de dahil kapsamlı ekokardiyografik inceleme yapıldı.
Bulgular: İzlem süresi içinde sekiz hastada (%20.5) kardiyomiyopati gelişti. Altıncı ayda sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu etkilenmemiş olan hastalarla karşılaştırıldığında, kardiyomiyopati gelişen grupta tedavi öncesi sol ventrikül sistolik çapı, mitral E/A, E dalgası yavaşlama zamanı, Sm, Em, Em/Am oranı, Sm-Em süresi ve Tei indeksi anlamlı farklılık gösterdi. Tekdeğişkenli lojistik regresyon analizinde sadece Sm (OR 0.40, p=0.002) ve Tei indeksi (OR 3.24, p=0.02) kardiyotoksisite gelişimi üzerine anlamlı etki gösterdi. Çokdeğişkenli lineer regresyon analizinde de sadece bu iki değişken antrasiklin kardiyotoksisitesinin bağımsız öngördürücüleri olarak bulundu. Alıcı işletim karakteristiği analizinde, kardiyomiyopati gelişimini öngörmede sınır değer Sm için 8 cm/sn, Tei indeksi için 0.38 bulundu.
Sonuç: Çalışmamızın bulguları, antrasikline bağlı kardiyomiyopati gelişmesi açısından yüksek riskli olguların belirlenmesinde Sm ve miyokart performans indeksinin (Tei indeksi) anlamlı bağımsız değişkenler olduğunu gösterdi.

Anahtar Kelimeler: Antrasiklin/yan etki, kardiyomiyopati; ilaç etkileşimi; ekokardiyografi, Doppler; miyokart kontraksiyonu; neoplazi/ilaç tedavisi; ventrikül fonksiyonu, sol