Koroner anjiyoplastinin oksidatif ve antioksidatif durum üzerine etkileri

Amaç: Koroner anjiyoplasti ve koroner anjiyografi işlemleri sırasında oksidatif ve antioksidatif durum değişikliklerinin araştırılması amaçlandı.
Çalışma planı: Çalışmaya, tek damarda koroner darlık nedeniyle elektif perkütan transluminal koroner anjiyoplasti (PTKA) uygulanan 28 ardışık hasta (20 erkek, 8 kadın; ort. yaş 58.4) alındı. Koroner anjiyografisi normal bulunan 19 hastadan kontrol grubu oluşturuldu. Koroner anjiyografi ve anjiyoplasti işlemleri standart protokole göre yapıldı. İşlemin hemen öncesinde ve sonraki 1-2 saat içinde kan örnekleri alınarak, serumda oksidatif durum için total oksidan durum (TOD), lipid hidroperoksit düzeyleri ve oksidatif stres indeksi (OSİ); antioksidatif durum için ise, total antioksidan kapasite (TAK) ve serbest sülfidril düzeyleri belirlendi.
Bulgular: Girişimler öncesinde, PTKA grubunda oksidatif stres ölçütleri (TOD, lipid hidroperoksit düzeyi, OSİ) kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek (sırasıyla, p<0.001, p=0.029, p<0.001); antioksidatif durum ölçütleri (TAK, p=0.032; serbest sülfidril, p=0.01) ise daha düşük bulundu. Koroner anjiyoplasti sonrasında TOD (p=0.016), lipid hidroperoksit düzeyi (p=0.002) ve OSİ (p=0.003) tüm hastalarda anlamlı artış, TAK (p=0.039) ve serbest sülfidril (p=0.03) anlamlı düşüş gösterdi. Kontrol grubunda ise bu parametrelerin hiçbirinde anjiyografi sonrasında anlamlı değişiklik meydana gelmedi (p>0.05). Anjiyoplasti grubunda OSİ’deki değişim ile toplam balon şişirme süresi arasında anlamlı pozitif ilişki saptandı (r=0.554, p=0.002).
Sonuç: Bulgularımız, PTKA’nın, olasılıkla iskemi reperfüzyon etkisi yoluyla ve toplam balon şişirme süresiyle ilişkili olmak üzere oksidatif streste anlamlı artışa yol açtığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Anjiyoplasti, transluminal, perkütan koroner, antioksidan; koroner hastalık; serbest radikal; lipid peroksidasyonu; miyokard perfüzyonu hasarı; oksidatif stres