Yapay zekâ (YZ), kardiyoloji ve kardiyovasküler cerrahi dâhil olmak üzere günlük klinik uygulamanın ayrılmaz bir parçası hâline hızla gelmektedir. YZ’nin tanısal ve terapötik kararlar üzerindeki etkisi arttıkça, hekimlerin bu sistemlerle eleştirel, güvenli ve etik temellere dayalı bir şekilde etkileşim kurmaları beklenmektedir. Bu anlatı derlemesi, YZ’nin lisans ve uzmanlık düzeyindeki tıp eğitimine nasıl sistematik olarak entegre edilebileceğini; müfredat tasarımı, öğretim stratejileri, değerlendirme modelleri ve eğitim altyapısı açısından incelemeyi amaçlamakta ve bunu Türkiye’deki tıp eğitimi sistemi bağlamında ele almaktadır. Uluslararası tıp eğitimi literatürü, politika belgeleri ve kurumsal raporlar, nicel bir meta-analiz yapılmaksızın anlatı sentezi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Derleme; insan denetimli klinik akıl yürütme, etik YZ kullanımı ve hasta güvenliği ilkeleri doğrultusunda yönlendirilmiştir. YZ’nin tıp eğitimine etkili biçimde entegre edilmesi, preklinik, klinik ve uzmanlık eğitimini kapsayan uzunlamasına ve aşamalı bir müfredat gerektirir. Değerlendirme stratejileri, YZ destekli karar verme süreçlerini açıkça ele almalı; sınavlarda YZ kullanımını düzenleyen şeffaf kurumsal politikalar ve güvenli, mevzuata uygun bir dijital altyapı ile desteklenmelidir. Eğitim yaklaşımları, öğrenenlerin YZ çıktılarının eleştirel değerlendirilmesi ve bağlamsallaştırılması becerilerini geliştirmeli, bu çıktıları sorgulamadan kabul etmelerini engellemelidir. İncelenen literatür, YZ okuryazarlığını, etik akıl yürütmeyi ve bağlama duyarlı klinik yargıyı bütünleştiren yetkinlik temelli bir eğitim çerçevesini desteklemektedir. YZ eğitimi, insan yargısını ikame eden değil, güçlendiren temel bir klinik yetkinlik olarak değerlendirilmelidir. Özellikle yüksek riskli kardiyovasküler alanlarda, YZ destekli sağlık hizmeti ortamlarına hekimleri hazırlamak için standartlaştırılmış, etik temelli ve yetkinlik odaklı bir eğitim çerçevesi gereklidir.
Anahtar Kelimeler: apay zekâ, değerlendirme, klinik karar destek, etik, tıp eğitimi, uzmanlık eğitimi
Copyright © 2026 Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi
