Amaç: Bu çalışmada, iskemik inme (İİ) tanısı almış hastalarda, elektrokardiyografi (EKG) ile QRS ve T dalgalarının mutlak farkı hesaplanarak elde edilen frontal QRS-T açısı (FQRS-TA) ile mortalite arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem: Araştırma retrospektif ve kesitsel bir çalışmadır. İS tanısı beyin görüntüleri ve fizik muayene ile doğrulandı. Çalışmaya sinüs ritmi olan hastalar dahil edildi. Frontal QRS-T açısı (FQRS-TA), EKG’de otomatik olarak ölçülen QRS ekseni ile T ekseni arasındaki mutlak fark hesaplanarak ölçüldü. Hastalar 5 yıl içinde ölenler ve hayatta kalanlar olmak üzere iki gruba ayrılarak karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya 290’ı hayatta kalan, 32’si ölen toplam 322 İS dahil edildi. Yaş, kreatinin düzeyi, PR aralığı, QRS süresi, cQT değeri ve FQRS-TA değeri ölüm grubunda daha yüksek bulundu. İnmeye bağlı mortalitenin öngördürücüleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Cox regresyon analizleri yapıldı. Yaş [HR: 1,091, %95 (1,045-1,140), P < 0,001], HDL [HR: 0,914, %95 (0,875-0,955), P < 0,001] ve FQRS-TA [OR: 1,011, %95 (1,003) ). -1,019) P = 0,007] mortalite ile ilişkiliydi. Kaplan-Meier hayatta kalma analizinde 68 derece veya üzeri bir FQRS-TA kümülatif mortalite ile ilişkilendirildi (log sıralaması [Mantel-Cox]: P = 0,001).
Sonuç: Çalışmamızda İS hastalarında FQRS-TA artışının mortalite ile ilişkili olduğunu bulduk. EKG parametreleri basit ve zaman almayan ölçümlerdir ve hastanın prognozu hakkında önemli bilgiler sağlayabilir. Şu ana kadarki bilgilerimize göre bu araştırma FQRS-TA ve İS hastalarında mortaliteyi araştıran ilk çalışmadır.
Anahtar Kelimeler: Elektrokardiyografi, frontal QRS-T açısı, mortalite, inme
Copyright © 2026 Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi
